پریشونی های بعد زیارت
1- کفش هایم را کفش داری 17 دادم و در گردش حرم سر از کفشداری 3 درآوردم.
صحن ها و بست ها را چرخیدم تا به کفشم رسیدم.
با خادم مهربانش گفتم برا این کفش ها دور امام چرخیده ام
لبخند زد . گفت چه کفش های با برکتی!
2- خواب دیدم از بزاق دهانم هی سنگ ریزه در می آورم و دوباره که زبان میزنم دوباره سنگ ریزه
کسی هست تعبیر کند خوابم را؟
3- و دیگه اینکه...
شما بروید من خودم می آیم
می خواهم کمی پیاده راه بروم.
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۰/۰۴/۲۴ ساعت 14:26 توسط نیره بدون هاي آخر
|
اول: ما باید با هم حرف بزنیم ما اگه با هم حرف نزنیم حدس میزنیم و خب از کجا معلوم که درست حدس بزنیم؟ ما اگه با هم حرف نزنیم حرف ته دلمون ته نشین میشه و یه جا دیگه ، یه جا که مناسب نیست شره میکنه ! حرفای تلخ که مث تیغ زخمی میکنه ما باید با هم حرف بزنیم.