امت واحد...
شنبه خیلی ها میرن به یه مهمونی که اسمش و گذاشتن عید الزهرا...
روزی هست که خلیفه دوم عمر توسط کسی به اسم ابو لولو کشته میشه!!!
شیعه های تیفوسی دور هم جمع میشن و شعر میخونن و کف میزنن و شکلات
می پاشن و کلی میخندند و ...
تا اونجا که یادم میاد از این جور مجالس خوشم نیومده و هرگز هم به مجلس
عمرکشون نخواهم رفت.
اما امروز میخوام از همه کسایی که به این مجالس میرند چند تا سوال بپرسم!!
حس علاقه شما به کوثر محمد (ص) بیشتر هست یا حس علی (ع) به ایشون؟
برای کینه گرفتن و انتقام گرفتن از مسببین کوچه بنی هاشم و درب نیم سوخته و
مسمار در، حیدر کرار شایسته تر هست یا ما شیعه ها؟
گرفتن این انتقام برای علی راحت تر بود یا ما بعد از 1400 سال؟
چرا امام علی تقاضای تقاص نکرد؟
چرا امام علی تقاضای عیادت ابوبکر و عمر از حضرت فاطمه که بعد از اون ماجرا
در بستر بود رو پذیرفت؟
چرا یقه اش رو نگرفت بچسبونه به دیوار و سزای بی حرمتی به ناموسش و بذار
کف دستش؟
غیرت امام علی به حبیبه اش زهرا بیشتر هست یا ما؟
25 سال سکوت کرد که چی بشه؟
من فکر میکنم که فقط برای این بود که امت اسلام و امت محمد (ص)
دوشقه نشه.
علی امیر المونینِ ما بچه شیعه ها هزینه بزرگی پرداخته تا این اتفاق نیفته...
و ما شیعه ها مثل کاسه داغتر از آش فکر کردیم خیلی با معرفت و محبیم که
اینطور نسبت به سنی ها کینه گرفتیم و روزی که اونا عزادارند به عیش می پردازیم.
میدونم خیلی ها که این نوشته رو میخونند میگن من بی غیرتم. یا اینکه چطور اونا
اول محرم عیدی بدند و جشن بگیرند؟ چطور اونا حقیقت غدیر رو زیر پا بذارند؟
چطور چنین و چنان کنن اما ما مثل سیب زمینی باشیم بگیم نه ما برادریم!
من برا هیچ کدوم از مظلومیت ها و مهجور بودن های شیعه و 12 امام که رد پای
سنی و مخصوصا وهابیت در کشف و شهودش هست آفرین نمیگم.
من هرگز و هرگز قنفز و مغیره و عمر و نمی بخشم اما خودمو داغدارتر از علی هم
نمیدونم.
و میگم وقتی ما دشمن واحدی داریم . دشمنی که لحظه ای از دشمنی و
نفاق و تحریف و ظلم و چه و چه دست نمیکشه... باید دست از این آداب و
رسوم و برپایی چنین مجالس برداریم.
من میگم تا وقتی اینهمه تبلیغ برای شیطان پرستی و سکولار و ... در جهان
میشه ، سنی که جای خود با یهودی و مسیحی و کلیمی و هر یکتا پرستی؛
هم خانواده ام و همه انسانها در بحث انسانیت برادران و خواهران من.
من میگم دیدمون باید قد دنیا باشه و اینکه تو قرآن فقط از اسلام گفته شده .
از اخلاق و عدالت و احترام و احکام اسلامی... نه حرفی از شیعه شده و نه
سنی و این القاب مصنوع ذهن بشره... و اینکه افراط گرایی و تفرقه رو خداوند
دوست نداره.
آیه 105 سوره ال عمران : و چون کسانی مباشید که پس از آن که دلایل آشکار
برایشان آمد، پراکنده شدند و با هم اختلاف پیدا کردند و برای آنان عذابی
سهمگین است."
آیه 159 سوره انعام:كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و فرقه فرقه شدند تو
هيچ گونه مسؤول ايشان نيستى كارشان فقط با خداست آنگاه به آنچه انجام
مىدادند آگاهشان خواهد كرد
آیه 92 سوره انبیا: اين است امتشما كه امتى يگانه است و منم پروردگار شما
پس مرا بپرستيد "
اول: ما باید با هم حرف بزنیم ما اگه با هم حرف نزنیم حدس میزنیم و خب از کجا معلوم که درست حدس بزنیم؟ ما اگه با هم حرف نزنیم حرف ته دلمون ته نشین میشه و یه جا دیگه ، یه جا که مناسب نیست شره میکنه ! حرفای تلخ که مث تیغ زخمی میکنه ما باید با هم حرف بزنیم.