اساسا دوست داشتن یه اثری روی روح آدمی میذاره

بعضی از دوست داشتن ها مثل راه رفتن توی یه روز بارونی از کناره

یه خیابون که پر از چاله چوله ست که ماشین ها بی توجه به تو با

 سرعت رد میشن و خب یه اتفاقاتی واسه لباسا و سر و شکلت

 می افته.

بعضی از دوست داشتن ها روح آدم رو کوچیک و حقیر میکنه مثل

 حرکت سنباده روی چوب که نرم و آروم اونو نازک میکنه.

بعضی از دوست داشتن ها مثل تماشای اولین بارون پاییزی سرحالت میاره.

بعضی از دوست داشتن ها مثل.......

خدایا

به گمونم تو گذشته یه جور دوست داشتنی رو تجربه کردم که یه سوراخ

 تو روحم به و جود اورده که گاهی که بهش فکر میکنم انگاری داره ایمانم

 ازش چکه میکنه.

خدایا

 میشه تو؛ پترس زندگی من بشی و انگشتت رو بکنی توی سوراخ روحم

 تا از اون، ایمانم نشتی نکنه!؟

ممنون میشم ازت