يه روزي يه جا نوشته بودم : محبوب را خوب است هم شأن آدمي باشد. چرا كه اگر والاتر باشد

مايه حسرت است و اگر دون شأن باشد مايه سرشكستگي.

حالا فكر ميكنم اون اشتباه بود...

محبوب را خوب است  والاتر از شأن آدمي باشد حتي اگر مايه حسرت شود...

چراكه حتي اگر وصالي دركار نباشد مايه تحرك و ميل براي ترقي است.

ميل براي شايد هم شأن شدن.