اندر عواقب خودشناسي
يه نفر تو ذهنم مثل نوار ضبط شده هي ميگه مراقب خودت باش.
مراقب باش بغض نكنه، مراقب باش دردش نگيره ، مراقب باش ياد درداش نيفته!
مثل كسي كه روي تخته بيمارستان هست و ميترسه تا بلند بشه ببينه تو چه وضعيتيه!
كجاهاش پانسمان و كجاش تو گچ... نگرانم. ميترسم بلند شم خودمو ببينم.
پ ن: اين كلاس هاي خود تحليل گري و شخصيت شناسي هاي دكتر شيري آدمو چكاپ ميكنه.
تو ميفهمي كه مثلا سرطان داري. دليل اينكه سرطان داري هم اين و اونه.
اما مداوا...
اما اين حال و روز و ماه رمضون
يا من اسمه الدوا
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۱/۰۵/۰۷ ساعت 12:54 توسط نیره بدون هاي آخر
|
اول: ما باید با هم حرف بزنیم ما اگه با هم حرف نزنیم حدس میزنیم و خب از کجا معلوم که درست حدس بزنیم؟ ما اگه با هم حرف نزنیم حرف ته دلمون ته نشین میشه و یه جا دیگه ، یه جا که مناسب نیست شره میکنه ! حرفای تلخ که مث تیغ زخمی میکنه ما باید با هم حرف بزنیم.