يه نفر تو ذهنم مثل نوار ضبط شده هي ميگه مراقب خودت باش.

مراقب باش بغض نكنه، مراقب باش دردش نگيره ، مراقب باش ياد درداش نيفته!

مثل كسي كه روي تخته بيمارستان هست  و ميترسه تا بلند بشه ببينه تو چه وضعيتيه!

كجاهاش پانسمان و كجاش تو گچ... نگرانم. ميترسم بلند شم خودمو ببينم.

پ ن: اين كلاس هاي خود تحليل گري و شخصيت شناسي هاي دكتر شيري آدمو چكاپ ميكنه.

تو ميفهمي كه مثلا سرطان داري. دليل اينكه سرطان داري هم اين و اونه.

اما مداوا...

اما اين حال و روز و ماه رمضون

يا من اسمه الدوا