اول نوشت: نظرات شما عزیزان ما را بر ایم داشت تا منظورمان را مدلی دیگر

بیان کنیم:

آمده است فردی نزد بزرگی رسید و گفت: چند وقتی ست چنان دلمان

شیرین پلو میخواهد که لحظه ایی از یادش نمی توانیم فارغ شویم.

بزرگ گفت خب برو بپز یا بهایی بده تا برایت بپزند.

فرد گفت: نه طرز طبخ ان را بلدیم و نه آهی در بساط که بهایش را دهیم

بزرگ گفت پس رها کن میل به شیرین پلو را و به قضای پروردگار صبور باش

که فکر کردن مدام به چیزی که در دسترست نیست مایه خود ازاریست.